سلام
1. لطفا بفرماييد اعتبار و صحت دعا و ذكر زير چگونه است؟

كتاب مکارم الاخلاق از امام صادق عليه‌السّلام روايت كرده است: حضرت رسول صلى الله عليه و آله به مردی رسید که در حال سجده بود و این دعا را می خواند: يا رَبِّ ماذا عَلَيْكَ اَنْ تُرْضِىَ عَنّى كُلَّ مَنْ كانَ لَهُ عِنْدى تَبِعَةٌ وَأَنْ تَغْفِرَ لى ذَنُوبى وَأَنْ تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ برَحْمَتِكَ…

سپس حضرت فرمود: سر بردار كه دعایت مستجاب شد؛ به‌درستی که دعای پیامبری را خواندی که در زمان قوم عاد بود.

2. آثار واقعى آن در بخشش حق‌الناسى كه قابل جبران نيست يا طلب حلاليت و جبران آن مخاطره آمیز است چیست؟

3. آیا ذکر یا دعاى مشابه و البته معتبر و موثر وجود دارد؟

باسلام. عرض کنم مدتی است فشار زندگی آنقدر بر من زياد شده كه تحملم كم شده اما ايمان قوى دارم و همواره توكلم بر خداوند است ولى نمي دانم چگونه و چه دعاهايى مشكل مرا حل مي كند و آيا خداوند مرا بخاطر گناهانم بخشیده و آیا مرا دست خالى از در خانه خود برمي گرداند مشكلات مالى من به قدری شدید است كه می ترسم همسرم طاقت نياورد و او مرا ترک كند با اينكه تمام سعى خود را مي كنم كه خلوص نيت را در نماز و دعاهايم داشته باشم ولى خداوند هيچ نظرى به من حقير وهيچ جوابى به دعاهای من و همسرم نمی دهد و ما روز به روز زندگی سخت ترى را تحمل مي كنيم خواهشمند است ما را در چگونه دعا کردن و تحمل مشقت ها یاری فرمایید.

با توجه به اين كه شقاوت و سعادت انسان از بدو خلقت مقدر است و از طرفي رسيدن به مقام رضا وتسليم از كمالات حاصله مي باشد پس بايد راضي و تسليم به مقدرات پروردگار باشيم پس دعا و تلاش براي كمال چگونه است؟

آيا درست است كه شخصي براي ديگري كه بيماري مزمن و ديرينه ‏اي دارد، دعا كند و با توسّل به امامان معصوم (عليهم‌السلام) شفاي او را بخواهد؟ يا اينكه از خدا سختي زندگي را طلب كند تا برخي مشكلات را فرا روي او قرار دهد و در نهايت در آخرت ، اجر و پاداش بيشتري دريافت كند ؟

سلام بنده حقیر چند سالی است که دچار بیماری شدم که هیچ دکتری جواب آن را نمی داند و هیچ کس درد مرا باور نمی کند در طی این چند سال خیلی دعا کردم نذر و نیاز کردم ولی هیچ تاثیری نداشت. آیا شما می گویید مصلحت خدا به حقیر شدن بنده اش در بین مردم است یا نه؟ اگر نه پس چرا مرا شفا نمی دهد؟ خواهش می کنم جواب مرا بدهید؟

با سلام و احترام. 36 سال سن دارم و در خانواده مذهبي و فرهنگي به دنيا آمده ام. تا ياد دارم هميشه حرف بزرگترها، علما، روحانيون، مداحان و بزرگان منبر و... اين بوده كه اگر مشكلي داريد به ائمه متوسل شويد و يا از خدا بخواهيد تا مشكل شما حل شود. امروز كه به سالهاي گذشته نگاه مي كنم مي بينم تا حالا هيچ دعايي مستجاب نشده. مثلا برادر من از 3 سالگي ديابت گرفت و هركاري كه بگوئيد پدرم انجام دادند. توي هر روضه اي، هر مجلسي، اعياد يا ايام عزاداري، هر كه مكه يا كربلا مي رفت از او مي خواستند كه براي برادرم دعا كند. حتي به ياد دارم در مشهد پدرم تا صبح دخيل به امام رضا شدند ولي تا حالا كه برادرم 30 ساله مي باشد هيچ اثري از بهبودي در او پيدا نيست. يا امروز كه اين متن را مي نويسم 10 سال است كه از خدا خواسته ام كاري برام توي شهر يا استان خودم پيدا كنم ولي تا امروز سرگردان غربتم. يا از خدا خواسته ام از اين مستأجري در بيام ولي افسوس. و ... ... ... ... ... ... ...! وقتي به شما مي گويند فلان دارو يا فلان غذا چنين تأثيري دارد شما امتحان مي كنيد ولي اگر بعد از چند بار اثر آن را نديديد ديگر نا اميد مي شويد و مي گوئيد اين خبر حقيقت ندارد. به خدا قسم دچار چنان سردرگمي شده ام كه حد و حساب ندارد. مانده ام آيا دعا دروغ است؟ يا ... شما را به خدا قسم من را از اين سرگرداني و گمراهي نجات دهيد. البته خواهش مي كنم جوابهاي كليشه اي " حتما صلاح نيست." يا " جاي ديگر به شما عوض داده مي شود." يا " شرايط دعا را نداشته ايد" ندهيد. چون به عنوان مثال من حالا خانه ندارم جاي ديگر چه فايده. يا قدر مسلم همه ما گناه كاريم پس شرايط دعا را نداريم. و اگر صلاح نباشد يعني از قبل قضا مشخص شده پس جبر است. ببينيد اين جوابهايي كه در پاسخ به جواب هاي كليشه اي است سرگرداني من را بيشتر كرده. از شما يكبار ديگر خواهش مي كنم من را روشن نمائيد و بار ديگر به مسير هدفمند دين برگردانيد.