پرسش و پاسخ های مربوط به قضا و قدر
تعداد: 5کد: 685712/10/2025 00:00:00گروه: اجتماعی
خواهری دارم که اکنون سنش از سی سال رد شده است و به دلیل حجب و حیایی كه دارد، خود را در معرض ديد نامحرم قرار نمىدهد و حجابش را هم به طور كامل رعايت مىكند و به قول خودتان «از رفقا مىباشد»! مىخواستم بدانم آيا بر رفقا و دوستان دینىِ ايشان واجب نيست كه وقتى مىببينند دخترى خواستگار ندارد، برای او شخص مناسبی را پیدا کنند و این دختر را از تنهایى در بياورند تا اين سنت الهى برقرار شود؟
در ضمن من ـ برعكس خواهرم ـ اصلاً از اسلام خوشم نمىآيد و مىگويم: «اگر خداى مسلمانها واقعاً توانش را داشت، براى دخترى كه نجابت دارد يک همسر خوب قسمت مىكرد!»
سنّت الهی در حوادث و پدیدههایی که برای انسان از جمله مسئلۀ بسیار مهم ازدواج اقتضاء میکند، تحقّق این امور بر اساس سلسلۀ علل و معلولات است و تا سلسلۀ علل متحقّق نشود، معلولات که همان حوادث هستند متحقّق نخواهد شد و این مسئله، ارتباطی به حجاب و کشف حجاب ندارد؛ البته هرکس لیاقتِ همسریِ یک همچو دختر عفیف و نجیب را ندارد و اگر دختری به علّت نجابت و تدیّن و عفّت خود نتواند همچو سایر دخترانِ خیابانی، زود به همسر دلخواه خود برسد، ولی باید بداند که اطاعت از دستور پروردگار و پا نهادن بر روی امیال شهوانی چون دگران و پی بردن به ارزش انسانی خویش، موجب تحصیل رضای پروردگار را دارد و هم او مصلحتی فراتر و عالیتر و ارزشمندتر از مصالح گذرای دنیوی را برای او مقدّر خواهد فرمود.
کد: 206811/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
معلوم بودن شقاوت و سعادت انسان چه ارتباطی به خواست و اراده ما دارد. از شما می پرسم هنگامی که گرسنه می شوید هیچ از خود می پرسید خوردن نهار و نخوردن آنرا خداوند از اوّل مقدّر کرده است پس دیگر چرا نهار بخورم؟ آیا فقط پروردگار و مقدّرات به شقاوت و سعادت تعلّق گرفته است یا همه اشیاء و حوادث در عالم وجود همه و همه مقدّر و محفوظ است؟ چرا در وقت گرسنگی نمی گوئید شاید خداوند نخوردن را در این وقت مقدّر کرده است پس من غذا نمی خورم! بلکه بدون توجّه به تقدیر به دنبال رفع گرسنگی می روید. مسئله شقاوت و سعادت هم همینطور است. تقدیر خدا بر اساس اراده و خواست ما صورت پذیرفته نه جدای از آن، از مثالی که زده شد باید پی به رمز و راز تقدیر و اراده خداوند ببرید.
کد: 18211/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
پاسخ این سؤال درکتاب افق وحی آمده است.
کد: 17311/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
سلام علیکم؛
در حدیث عنوان بصری، امام صادق علیهالسلام فرمودهاند: «لَا یُدَبِّرُ الْعَبْدُ لِنَفْسِهِ تَدْبِیراً»؛ درحالیکه در جلد اول کتاب معادشناسی (صفحۀ ۱۳۴) آمده است: «الْعَبْدُ یُدَبِّرُ وَ اللَهُ یُقَدِّرُ». این دو مطلبِ بهظاهر متناقض، چگونه با یکدیگر جمع میشوند؟
لطفاً راهنمایی بفرمایید.
متشکرم؛ التماس دعا.
در همانجا عرض کردهام؛ تدبیر بر اساس ظاهر است و انسان نباید به نحوی قصد کند که إلّا و لابدّ در خارج محقّق شود و در هر حال، تقدیرِ خدا را بالاتر بداند.
کد: 15011/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
امام علی علیهالسلام با وجود علم مطلق و آگاهی از شهادت خویش در سحرگاه نوزدهم ماه رمضان، چگونه رهسپار مسجد شدند؟ همچنین، امام حسین علیهالسلام چگونه با علم به وقوع شهادت، بهسوی کربلا حرکت کردند؟ در این میان، قاعدۀ عقلیِ «لزوم اجتناب از خطر و دفع ضرر» چگونه توجیه میشود؟
با تشکر از پاسخگویی شما.
پاسخ این سؤالات در جلسات عنوان بصری داده شده است؛ مراجعه بفرمایید. مجملاً اینکه: اگر امام در علم خود صائب است، پس رفتن و نرفتن چه معنایی دارد؟ امام علیهالسّلام و اولیای خدا، تابع و مطیع قضاء و قدر و جریان ظاهر هستند و از خود چیزی کم و یا زیاد نمیکنند.